Poradniki

„UZBEKISTAN - Przewodnik dla przedsiębiorców" wchodzi w skład cyklu publikacji warszawskiego Biura UNIDO, stworzoną z myślą o przedsiębiorcach, zainteresowanych rozwijaniem handlu i współpracy przemysłowej z wybranymi krajami Europy Środkowo-Wschodniej i Wspólnoty Niepodległych Państw.

Publikacje te dostarczają obszernych informacji między innymi na temat uwarunkowań geopolitycznych, gospodarki, systemu podatkowego, prowadzenia działalności gospodarczej, handlu i inwestycji zagranicznych.

W 2005 r. przy współpracy z Polską Agencją Rozwoju Przedsiębiorczości zostały wydane przewodniki po Kazachstanie, Uzbekistanie oraz Ukrainie.

Pełen cykl publikacji dostępny na stronie internetowej Biura Promocji Inwestycji i Technologii

„UKRAINA - Przewodnik dla przedsiębiorców" wchodzi w skład cyklu publikacji warszawskiego Biura UNIDO, stworzoną z myślą o przedsiębiorcach, zainteresowanych rozwijaniem handlu i współpracy przemysłowej z wybranymi krajami Europy Środkowo-Wschodniej i Wspólnoty Niepodległych Państw. Publikacje te dostarczają obszernych informacji między innymi na temat uwarunkowań geopolitycznych, gospodarki, systemu podatkowego, prowadzenia działalności gospodarczej, handlu i inwestycji zagranicznych. W 2005 r. przy współpracy z Polską Agencją Rozwoju Przedsiębiorczości zostały wydane przewodniki po Kazachstanie, Uzbekistanie oraz Ukrainie.

Pełen cykl publikacji dostępny na stronie internetowej Biura Promocji Inwestycji i Technologii

Publikacje pt. „Bezpieczeństwo i higiena pracy w małych i średnich przedsiębiorstwach budowlanych" oraz „Bezpieczeństwo i higiena pracy w małych i średnich przedsiębiorstwach przemysłu chemicznego, produkcji wyrobów z gumy i tworzyw sztucznych" zostały przygotowane w ramach projektu pomocy technicznej finansowanego z programu Phare 2002 „Bezpieczeństwo i Higiena Pracy w sektorze Małych i Średnich Przedsiębiorstw".

Niniejsze poradniki są opracowaniami, a raczej praktycznymi przewodnikami dla przedsiębiorców. Zaprezentowano w nich szereg praktycznych rozwiązań z zakresu tworzenia, rozwoju i ugruntowania tzw. dobrej praktyki w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy, mającej na celu ograniczanie zagrożeń i zapobieganie wypadkom przy pracy oraz chorobom zawodowym. Zaproponowane tam rozwiązania mają sprzyjać nie tylko ochronie życia i zdrowia osób pracujących, ale także przyczynić się do podnoszenia wydajności przedsiębiorstw, jak również jakości oferowanych przez nie usług i produktów.

„KAZACHSTAN – Przewodnik dla przedsiębiorców” wchodzi w skład cyklu publikacji warszawskiego Biura UNIDO, stworzoną z myślą o przedsiębiorcach, zainteresowanych rozwijaniem handlu i współpracy przemysłowej z wybranymi krajami Europy Środkowo-Wschodniej i Wspólnoty Niepodległych Państw.

Publikacje te dostarczają obszernych informacji między innymi na temat uwarunkowań geopolitycznych, gospodarki, systemu podatkowego, prowadzenia działalności gospodarczej, handlu i inwestycji zagranicznych.

W 2005 r. przy współpracy z Polską Agencją Rozwoju Przedsiębiorczości zostały wydane przewodniki po Kazachstanie, Uzbekistanie oraz Ukrainie.

Pełen cykl publikacji dostępny na stronie internetowej Biura Promocji Inwestycji i Technologii: http://www.unido.pl/

„Jak wdrażać innowacje technologiczne w firmie. Poradnik dla przedsiębiorców” stanowi próbę omówienia tematu komercjalizacji nowych technologii od strony przedsiębiorcy, który poszukuje i planuje wdrożyć innowacje w swojej firmie.

Poradnik nie tylko wprowadza przedsiębiorcę w tematykę innowacji, podając w części teoretycznej podstawowe pojęcia, strategie innowacji, informacje nt. własności intelektualnej itp. Zawiera także praktyczne wskazówki dotyczące źródeł pozyskiwania innowacji, finansowania wdrożeń, opisy procedur itp. Jeden z rozdziałów podaje omówienie jak realizowana jest polityka innowacyjna w innych krajach UE. Poradnik zawiera także wykazy przydatnych adresów.

Opracowała: Grażyna Buczyńska

W polskim obrocie gospodarczym powszechnym zjawiskiem stało się niepłacenie przez dłużnika swoich zobowiązań. Najczęstszą przyczyną nieregulowania należności są zamierzone działania dłużnika (świadome odroczenie płatności) oraz brak możliwości realizacji przez niego zobowiązań w wyniku opóźnienia lub wstrzymania płacenia przez jego partnerów handlowych. Mamy do czynienia wtedy z tzw. efektem domina, mianowicie "on" mi nie zapłacił, to "ja" z kolei nie zapłacę "tobie".

Coraz częstszym problemem stają się także wyłudzenia i oszustwa, których przedmiotem są towary, usługi, kredyty bankowe. W rezultacie wierzyciel takiego partnera nie otrzymuje zapłaty za świadczone usługi lub za przekazany towar, co skutkować może utratą płynności finansowej i ogłoszeniem bankructwa firmy.

Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych okresla zasady i tryb udzielania zamówień publicznych. Wydaje się że jej głównymi adresatami sa podmioty zobowiazane do udzielania zamówień zgodnie z procedurami określonymi w ustawie, czyli zamawiajacy. Większość przepisów ustawy jest sformułowana w postaci obowiazków nałożonych na zamawiajacych. To ich działania sa w znacznej części uregulowane przepisami ustawy, i to oni ponosza odpowiedzialność za właściwe stosowanie norm ustawowych.

Tymczasem obowiazkom zamawiajacych odpowiadaja uprawnienia wykonawców ubiegajacych się o udzielenie zamówienia. Wśród celów stawianych systemowi zamówień publicznych wymienia się przede wszystkim racjonalność i efektywność gospodarowania środkami publicznymi oraz przeciwdziałanie korupcji. Cele systemu sa zwykle formułowane z punktu widzenia interesu publicznego. Ochrona praw wykonawców jest traktowana jako środek do osiagnięcia tych celów. Wynika z przyjętego założenia, iż najlepszym gwarantem zarówno efektywności, jak i uczciwości systemu jest oparcie go na zasadach równego traktowania i uczciwej konkurencji. Tymczasem można zasadnie twierdziç, iż celem ustawy Pzp jest ochrona wykonawców ubiegajacych się o zamówienie jako podmiotów słabszych.

Poradnik poświęcony jest problematyce prawa autorskiego i praw pokrewnych. Jakkolwiek zagadnienia prawa autorskiego zostały uregulowane w odrębnej ustawie, jako dziedzina prawa, prawo autorskie jest częścią prawa cywilnego. Pierwsza polska ustawa o prawie autorskim została uchwalona w dniu 29 marca 1926 r. Jak na owe czasy ustawa ta była nowoczesna i stała się pierwowzorem innych, podobnych regulacji w państwach europejskich.

Od tego też czasu rozwija się w tym zakresie doktryna i orzecznictwo. Okres powojenny to czas obowiązywania ustawy z dnia 10 lipca 1952 r. o prawie autorskim. Pod rządami tej ustawy nie dochodzi do znaczącego rozwoju prawa autorskiego.

Zgubne wręcz oddziaływanie ma powszechne przekonanie o tym, iż wszystko, co w Polsce powstawało, należało do wszystkich Polaków i w związku z tym można z tego dorobku nieskrępowanie korzystać. Niestety, przekonanie to nadal funkcjonuje w świadomości wielu osób.

Autorzy

Na światowym rynku innowacji Polska jest praktycznie nieobecna. W Stanach Zjednoczonych, największym rynku patentowym na świecie, gdzie rocznie zgłaszanych jest do ochrony około 200 tysięcy wynalazków, patenty uzyskuje od kilku do kilkunastu polskich wynalazków. Przykładowo, w roku 2001 - 16, rok wcześniej -13. Hiszpania, z którą lubimy się porównywać, uzyskała w USA w tym samym czasie odpowiednio 340 i 318 patentów. Na rynku europejskim sytuacja wygląda podobnie. W Europejskim Urzędzie Patentowym na około 80 tys. zgłoszonych wynalazków wynalazcy polscy uzyskali w 2002 roku 10 patentów. Nikła obecność polskich innowacji na rynku międzynarodowym ma swoje źródła w Polsce.

Zainteresowanie ochroną własności przemysłowej w odniesieniu do wynalazków, wzorów użytkowych i przemysłowych, omawianych w rozdziałach 2-4 niniejszego Poradnika jest niewielkie. Przykładowo, w roku 2002 tylko w trzech województwach liczba opatentowanych wynalazków była większa od 100 (Mazowieckie, Śląskie i Małopolskie), natomiast w siedmiu nie przekraczała 25.

W Unii Europejskiej artykuły żywnościowe mogą zwykle znajdować się w obrocie handlowym bez uprzednich zezwoleń lub certyfikatów, co także podkreśla doniosłość kontroli żywności jako systemu zapewnienia przez władze UE i krajów członkowskich, że artykuły żywnościowe umieszczone na rynku są bezpieczne, odpowiednio oznakowane i chronione są ekonomiczne interesy konsumenta.