Od 1 stycznia 2014 roku zasady przyznawania pomocy de minimis reguluje Rozporządzenie Komisji Europejskiej 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r.

Jedną z form wsparcia przedsiębiorców jest tzw. pomoc de minimis, warto poznać jej założenia, gdyż wiele programów pomocowych przewiduje jej udział.

Koncepcja pomocy de minimis wywodzi się z zasady, iż pomoc o stosunkowo niskiej wartości nie jest w stanie naruszyć konkurencji lub wywierać wpływ na handel między Państwami Członkowskimi. W związku z tym to Państwo Członkowskie UE decyduje o formie i wysokości przyznawanej pomocy.

Może być udzielona przedsiębiorcy w różnych formach: na szkolenia, inwestycje ale także w formie zwolnień podatkowych czy umorzenia odsetek ZUS i innych. Ponieważ każdy przedsiębiorca ma ograniczoną kwotowo wartość pomocy de minimis jaką może otrzymać – warto zawsze dowiedzieć się od organu udzielającego pomocy, czy udzielane wsparcie nie jest pomocą de minimis i sprawdzić, czy otrzymując daną pomoc nie przekraczamy dopuszczalnego limitu. Limit otrzymanej pomocy de minimis można zweryfikować  w Urzędzie Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Dane kontaktowe do UOKIK: http://www.uokik.gov.pl/sporzadzanie_sprawozdan_z_wykorzystaniem_aplikacji_shrimp.php#faq1945.

W rozporządzeniu określona została maksymalna kwota pomocy, jaką Państwo udzielić może jednemu podmiotowi gospodarczemu na przestrzeni 3 lat, na poziomie 200 tys. EUR brutto. Dla firm z sektora drogowego transportu towarów maksymalna kwota dofinansowania ograniczona została do 100 tys. EUR.

Wyjątkiem jest sytuacja świadczenia usług zintegrowanych, w których sam drogowy transport towarów jest tylko jednym z elementów usługi, np. usług przeprowadzkowych, pocztowych lub kurierskich albo usług obejmujących zbieranie i przetwarzanie odpadów, nie należy uznawać za usługi transportowe wówczas kwota dofinansowania nie ulega obniżeniu.

W związku z nadwyżką mocy przewozowych w sektorze drogowego transportu towarów oraz z uwagi na cele polityki transportowej w zakresie natężenia ruchu i transportu towarowego, z zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia należy wykluczyć pomoc na nabycie pojazdów przeznaczonych do transportu drogowego towarów przez przedsiębiorstwa prowadzące działalność zarobkową w zakresie transportu drogowego towarów. Z uwagi na rozwój sektora drogowego transportu pasażerskiego nie należy już stosować obniżonego pułapu w odniesieniu do tego sektora.

Jak obliczyć wartość pomocy de minimis?

Przedsiębiorca występuje z wnioskiem o przyznanie pomocy de minimis w konkretnym momencie, na przykład 1 sierpnia 2011 roku. Należy sprawdzić czy w okresie danego roku podatkowego i 2 poprzednich lat podatkowych poprzedzających dzień złożenia wniosku otrzymał on pomoc de minimis i jeśli tak, to w jakiej wysokości. Łączna wysokość pomocy w tym okresie wg. ogólnej zasady nie może przekroczyć kwoty 200 tys. Euro (lub 100 tys. Euro jeśli pomoc dotyczy sektora drogowego transportu towarów).

Grupy wyłączone z możliwości otrzymania pomocy de minimis to:

  • przedsiębiorcy działający w sektorze rybołówstwa i akwakultury, objęci rozporządzeniem Rady (WE) nr 104/2000,
  • przedsiębiorstwa zajmujące się produkcją podstawową produktów rolnych wymienionych w Załączniku I do Traktatu Wspólnoty Europejskiej;
  • przedsiębiorstwa prowadzące działalność w sektorze  przetwarzania i wprowadzenia do obrotu rolnych wymienionych w Załączniku I do Traktatu Wspólnoty Europejskiej, jeżeli wielkość pomocy jest uzależniona od oceny lub ilości produktów zakupionych od pierwotnych producentów produktów rolnych lub wprowadzonych na rynek, bądź jej udzielenie jest uzależnione od przekazania jej producentom tych produktów;
  • pomocy udzielanej na działalność związaną z wywozem do państw trzecich lub państw członkowskich, tzn. pomocy związanej bezpośrednio z ilością wywożonych produktów, tworzeniem i prowadzeniem sieci dystrybucyjnej lub innymi wydatkami bieżącymi związanymi z taką działalnością,
  • pomocy uwarunkowanej pierwszeństwem korzystania z towarów krajowych w stosunku do towarów sprowadzonych z zagranicy.

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r.w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis

Z jego analizy wynika, że w stosunku do rozporządzenia KE nr 1998/2006 nastąpiły znaczące zmiany (w większości korzystne dla beneficjentów pomocy), dotyczące m.in.:

-  zwiększenia pułapu pomocy dla przedsiębiorstw sektora drogowego transportu pasażerskiego (ze 100 tys. EUR do 200 tys. EUR),

-  dopuszczenie pomocy de minimis dla sektora węglowego,

-  doprecyzowania zasad dotyczących kumulacji pomocy,

-  wprowadzenia definicji pojęcia pojedynczego przedsiębiorstwa (tzw. pojedynczego organizmu gospodarczego).

Zgodnie z art. 6 ust. 3 nowego rozporządzenia KE, w akcie stanowiącym podstawę udzielania pomocy de minimis należy podać pełny tytuł rozporządzenia określającego warunki dopuszczalności tej pomocy wraz z publikatorem. Należy zaznaczyć, że materia dotycząca pomocy de minimis podlega obecnie regulacji aż 4 rozporządzeń Komisji, tj.:

  1. rozporządzenia Komisji (WE) nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L Nr 379 z 28.12.2006), (tzw. ogólne rozporządzenie o pomocy de minimis),
  2. rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1535/2007 z dnia 20 grudnia 2007 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy de minimis w sektorze produkcji rolnej (Dz. Urz. UE L Nr 337 z 21.12.2007),
  3. rozporządzenia Komisji (WE) nr 875/2007 z dnia 24 lipca 2007 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy w ramach zasady de minimis dla sektora rybołówstwa i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1860/2004 (Dz. Urz. UE L Nr 193 z 25.7.2007 r.),
  4. rozporządzenia Komisji (UE) nr 360/2012 z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis przyznawanej przedsiębiorstwom wykonującym usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym (Dz. Urz. UE L Nr 114 z dnia 26.4.2012 r.).

O ile pierwsze trzy rozporządzenia obowiązują jedynie do dnia 31 grudnia 2013 r., a prace nad ich zmianą są na różnym poziomie zaawansowania, rozporządzenie Komisji nr 360/2012, które zostało przyjęte w roku 2012, obowiązuje aż do końca grudnia 2018 r. W związku z powyższym, w ocenie UOKiK, wskazane jest, aby w uchwałach będących podstawą udzielenia pomocy dokonywać odesłań do konkretnych przepisów prawa unijnego.

Jednocześnie należy zauważyć, że z art. 5 ust. 3 obowiązującego obecnie rozporządzenia KE nr 1998/2006 wynika, iż po upływie okresu jego obowiązywania wszelkie środki pomocy de minimis spełniające warunki w nim określone można wdrażać w sposób prawomocny przez kolejne 6 miesięcy. Oznacza to zatem, że o ile okres danego programu pomocowego nie został jednoznacznie ograniczony do 31 grudnia 2013 r. (czyli program w tym terminie nie wygaśnie), można nadal na jego podstawie udzielać pomocy de minimis w oparciu o zasady z rozporządzenia KE nr 1998/2006, jednakże maksymalnie do dnia 30 czerwca 2014 r. Co należy wyraźnie podkreślić, konsekwencją zastosowania takiego rozwiązania jest obowiązek bezwzględnego przestrzegania w ww. okresie zasad z rozporządzenia KE nr 1998/2006 pomimo faktu, iż zasady określone w nowym rozporządzeniu KE zostaną nieco złagodzone. Przykładowo więc, pomimo faktu planowanego zwiększenia w nowym rozporządzeniu KE limitu pomocy de minimis dla przedsiębiorstw sektora drogowego transportu pasażerskiego, czy też uproszczenia zasad oceny trudnej sytuacji ekonomicznej, podmiot udzielający pomocy de facto będzie musiał w okresie przejściowym stosować nadal zasady surowsze wynikające z rozporządzenia KE nr 1998/2006. Korzystanie z okresu przejściowego skutkuje zatem koniecznością zastosowania w stosunku do przedsiębiorców różnych zasad udzielania pomocy de minimis, w zależności od dnia udzielania pomocy.

Wsparcie de minimis na obecnych zasadach obowiązywać będzie do końca 2020 roku.

Z nowym Rozporządzeniem można zapoznać się na stronie Komisji Europejskiej.

id: 48376